In mijn kast staan boeken met titels om verliefd op te worden. Zoals: Tot waar zal ik je brengen, Vanwege een tere huid of In mijn ogen draag ik de wolken. Soms zijn ze mooier dan het boek. Een perfecte titel maakt nieuwsgierig, raakt de kern van het verhaal zonder iets te verklappen. Achteraf lijkt een titel volstrekt logisch, bijna onvermijdelijk. Natuurlijk heet het boek zo! Voordat ik Slapen zonder slangen verzon, passeerden eindeloos veel werktitels de revue. Samen allee

Dorus, een hoofdpersonage uit Rouwrand, heeft een boerderij met café. De inspiratie voor Dorus is mijn opa Martien, die ooit een kroeg dreef naast zijn boerenbedrijf. Ik ben gefascineerd door die combinatie. Melk je eerst de koeien en tap je daarna het bier? Is het café gesloten tijdens de oogst? En waarom wil je boer én kastelein zijn? Mij lijkt het vooral druk, maar Dorus vindt de gasten gezellig en kan het geld goed gebruiken. In het boek heeft hij een bruin café. Zo’n sch

Mijn eerste televisie kocht ik op een vrijdagavond, tijdens de koopavond in Eindhoven. Ik woonde een halfjaar op kamers en wilde wel eens iets anders dan alleen boeken. Het eerste waarnaar ik keek was een aflevering van Baantjer en ik ben er nooit meer mee opgehouden. Als M er niet is en ik alleen eet kijk ik een Baantjer, of wanneer ik niet kan slapen. Ook in vliegtuigen werkt het perfect. Het is niet eens dat de serie zo goed is. De meeste moorden worden per ongeluk geplee