De afgelopen weken heb ik voor niks gepiekerd. Ook is het fijn dat ik geen disclaimer schreef over alles wat aan het manuscript mankeert. Want inmiddels heb ik de redactie op Losse grond gekregen en tot mijn grote geluk en opluchting is mijn redacteur enthousiast. Erg enthousiast zelfs. Natuurlijk staan er talloze suggesties en vragen in de kantlijn, maar die maken mijn verhaal, dat al goed is, alleen nog beter. En minstens even vaak staat er een smiley of ‘mooi’. Haar enthou

Bij de kapper, in de bus, op de bank met een boek, tijdens het koken en onder de douche. In de afgelopen weken gebruikte ik ieder verloren moment van de dag om mijn manuscript te herschrijven. Met resultaat, want in juli, augustus en september ging ik drie keer door het volledige manuscript en scherpte ik de synopsis verder aan. Het proces kaapte zo’n beetje mijn hele hoofd. Nooit las iemand meer dan een paar pagina’s en nu gaan ze allemaal naar een redacteur. Ik heb sterk de

Bij ieder voetbaltoernooi werd oranje vroeger de modekleur in ons huis. We aten frietjes met oranje mayo. We hadden een voetbalbarbecue (de balbecue) en ergens lag een cd met voetballiedjes. Naast Wij houden van Oranje ben ik vooral deze zinnen nooit vergeten: ‘Karel, houd je kop, blijf met je poten van die knop. Hou op met dat gegrien, ik moet Van Basten zien.’ En ‘Weet je wat we gaan doen? We worden weer ka-ham-pioen in Ita-ta-ta-taha-lia!’ Mijn oranjegevoel bestaat uit een