Oud & Nieuw

Oud

Ooit hoorde ik iemand zeggen dat wie graag achteruitrijdt in de trein, ook graag terugkijkt. Bij mij klopt dat. Ik heb een zwak voor Oudjaar, voor terugkijken en raak snel melancholisch ook als iets nog maar nét voorbij is.

2025 was het jaar van Slapen zonder slangen:

🐍 de lancering

🐍 boekenmarkten

🐍 interviews

🐍 boeken in de bibliotheek

🐍 recensies die ik soms wel drie keer las

Ik schreef het boek alleen, maar dit jaar voelde het zelden van mij alleen. Dank je wel voor het lezen, want zonder lezers is een boek schrijven niet half zo leuk.

Nieuw

Weemoedig terugkijken is echt iets voor mij. In een nieuw jaar kijk ik ook graag naar de onbeschreven toekomst van een nieuw jaar. Wat er ook ongewis mag zijn, één ding speelt zeker een rol: mijn manuscript, met een (nieuwe) werktitel.

Welke van de drie denk jij dat het is?

📚 Rouw zonder dood

📚 Verloren dromen

📚 Rouwrand

Het woordenaantal waarmee ik dit schrijfjaar start, is ronduit verwarrend. Begin 2025 had ik namelijk 38.328 woorden en zijn dat er 35.782 😱 Dat klinkt als achteruit schrijven, maar ik schrap om vooruit te komen. Schrijven is indikken en uitdijen.