Een van de drie verhaallijnen van Rouwrand speelt zich af in een klein boerendorp in Oost-Brabant, tussen 1900 en 1960. Terug in de tijd dus, voor een geloofwaardig geschreven verhaal. Afgelopen zomer bezocht ik al het Boerenbondsmuseum. Interessant, maar een idee van hoe mensen praten en wat hen drijft, vond ik er niet. Gelukkig is er Anton Coolen. Iemand die over dit milieu schreef. Vroeger kende ik zijn naam van de Anton Coolenlaan in Eindhoven, bij de schaatsbaan en het v

Regelmatig spoelde ik halfleeg gedronken koppen koffie door de gootsteen. Mijn verhaal dwong me om door te gaan. De lunch was opgewarmde soep van gisteravond, het diner wat ik in de koelkast vond. De afgelopen dagen verwerkte ik alles wat ik in de kantlijn van mijn manuscript had geschreven. Daarna zette ik alle zeventien delen, met ieder een eigen titel, in de juiste volgorde. Niet langer zijn er drie losse verhaallijnen, maar is het één geheel.  Wat anderhalf jaar Verloren

De afgelopen tijd las ik het manuscript van Verloren dromen op papier. Ik krabbelde heel wat tussen de regels en in de kantlijn. Door sommige scènes ging rücksichtslos een streep en op andere plekken staat nu: ‘meer context!’ of ‘hier missen details!’ Op het tijdstip dat ik liever slaap, half één ‘s nachts, bedenk ik soms zo’n ontbrekend detail of de perfecte titels voor de losse delen. Een dilemma, want steek ik een lamp aan en schrijf ik de ingevingen op of herhaal ik zinne

Voor de eerste keer heb ik alle pagina’s van het manuscript van Verloren dromen geprint. Hoewel het soms voelt alsof ik niet vooruitkom met het verhaal, bewijst deze stapel papier toch echt het tegendeel. Over het verhaal ben ik nog lang niet uitgedacht en dus ook niet uitgeschreven. De tekst op volgorde lezen is voor mij een lakmoesproef: klopt alles wat ik kriskras schrijf en leidt het tot een logisch verhaal? Het manuscript ging deze week mee in de koffer naar Barcelona.

Oud Ooit hoorde ik iemand zeggen dat wie graag achteruitrijdt in de trein, ook graag terugkijkt. Bij mij klopt dat. Ik heb een zwak voor Oudjaar, voor terugkijken en raak snel melancholisch ook als iets nog maar nét voorbij is. 2025 was het jaar van Slapen zonder slangen : 🐍 de lancering 🐍 boekenmarkten 🐍 interviews 🐍 boeken in de bibliotheek 🐍 recensies die ik soms wel drie keer las Ik schreef het boek alleen, maar dit jaar voelde het zelden van mij alleen. Dank je wel

Vier weken geleden vertelde ik over mijn ambities voor De Slag om November. Vandaag vertel ik hoe dat beviel, want in vier weken leerde ik van alles. Zo meldde ik mij aan voor het forum, waarop ik op wat ❤️’tjes na stil bleef. Toch niet mijn ding. Schrijven doe ik alleen en voor vragen heb ik voldoende privé-hulplijnen en redacteurs om me heen. Iedere dag minimaal een uur schrijven bleek onhaalbaar. Sommige werkdagen waren zo druk dat ik 's avonds niets meer deed dan Candy Cr

Al maanden beleef ik plezier aan een specifieke scène in Verloren Dromen. Pap en mam zijn kampioen bord leeg eten; als zij klaar zijn, zie je niet meer wat er ooit op lag. Misschien vinden ze het daarom niet nodig om voor het toetje een nieuw bord uit de kast te pakken. Manon, Tobias en ik zijn slecht in schoon eten, dus wij eten iedere avond griesmeelpap of bitterkoekjespudding met jus en aardappel. Onbegrijpelijk, doe je al die moeite, smaakt de mokkapudding naar hutspot. A

Voor Verloren dromen wil ik dichterbij het personage Jasper komen, die in 1915 een nieuw leven begint als trappist in de Abdij van Koningshoeven. Daarom gingen M en ik erheen voor een rondleiding. Deze begon om 12.00 uur met een film en een La Trappe naar keuze: voor mij een Isid’or, voor M een bokbier (alles voor het boek ;). In een video vertelde de abt over de brouwerij en hun motto proef de stilte . Wat me raakte was hoe de monniken met de aarde samenwerken in plaats va

In september en oktober volgde ik een cursus genealogie aan de Volksuniversiteit in Eindhoven. Plaats van handeling: het Regionaal Historisch Centrum. In Verloren dromen ontrafelt het hoofdpersonage Lucy een oud familieverhaal. En historicus of niet, ik wilde weten hoe je zo’n archiefonderzoek aanpakt. Waar begin je met zoeken, en hoe weet je wat in welk archief ligt? Grote tip: begin bij je familiearchief en verzamel alle foto’s, bidprentjes en briefkaarten die je kunt vind

Deze week had ik vakantie en dat betekent voor mij vaak schrijftijd. Het afgelopen jaar voelde schrijven als jakkeren. Het verhaal móést...

Voor Verloren Dromen wilde ik binnenkijken in oude Brabantse boerderijen. Hoe groot is een bedstee? Wat staat er in de keuken? Hoe ziet...

Vorige week zag je een stapel leesvoer bestaande uit geschiedenisboeken en historische romans. Dat was al behoorlijk veel, maar mijn...

Tijdens het schrijven aan een nieuw manuscript is de afspraak met mezelf dat ik iedere dag iets doe. Het maakt niet uit hoeveel, één...

Sinds woensdag was ik alleen thuis. M ging skiën en ik besloot ook vrij te nemen. Tijdens deze dagen schreef ik in stilte aan Tussen...

Een halfjaar heb ik getwijfeld, dacht ik na over twee verhalen en was het onduidelijk met welke van die twee ik verder ging. Lees...