Een koffer vol tekst

Voor de eerste keer heb ik alle pagina’s van het manuscript van Verloren dromen geprint. Hoewel het soms voelt alsof ik niet vooruitkom met het verhaal, bewijst deze stapel papier toch echt het tegendeel.

Over het verhaal ben ik nog lang niet uitgedacht en dus ook niet uitgeschreven. De tekst op volgorde lezen is voor mij een lakmoesproef: klopt alles wat ik kriskras schrijf en leidt het tot een logisch verhaal?

Het manuscript ging deze week mee in de koffer naar Barcelona. Daar maakte ik een begin met lezen, nadenken, doorstrepen en zinnen kliederen tussen en naast de regels. Mijn vertrouwen hield gelijke tred met de kwaliteit van de tekst. Sommige scènes bleken al best aardig, andere nog inhoudelijk te mager.

Naast al mijn gepeins en gekrabbel genoot ik samen met M van lange wandelingen door de stad en muziek, sport en de heerlijke lentezon.