Het moeizame midden

Het manuscript voor Rouwrand vordert gestaag. Heel gestaag. Ik dobber midden op een schrijfzee: het begin is allang uit zicht en het einde nog niet in zicht.

Na mijn laatste schrijfwerk had ik een document met 275 (!) opmerkingen. Twee maanden later zijn dat er nog 23. Wat overblijft zijn de breinbrekers. De waarom-doen-mijn-personages-dit-in-hemelsnaam kwesties. Het zijn golven in de zee en ze voeden het moeizame midden.

Omdat schrijven mag en niet moet, gun ik mezelf soms even een pauze. Geloof het of niet: juist dan verzint mijn hoofd het antwoord op zo’n kwestie. Opgemonterd dobber ik verder tot de volgende golf.