Kinderangst

Vroeger was ik bang voor slangen, krokodillen en draken.

Om mijn angst te bestrijden kreeg ik van mijn ouders het prentenboek Ook draken moeten slapen. Het gaat over een kleine draak die ‘s avonds niet naar bed durft omdat er misschien zo’n doodeng mensenkind onder zijn bed ligt.

Een Kinderboekenweek later kreeg ik het prentenboek De Reuzenkrokodil. In de hoofdrol een grote niet al te snuggere krokodil, die het moeras verlaat om op zoek te gaan naar een mals stuk mensenvlees. Elke poging om er een te vangen mislukt. Op de laatste pagina’s loopt het slecht met hem af.

Nu wil ik niet beweren dat een boek alles oplost, maar raad eens: ik ben niet langer bang voor krokodillen en draken.

Voor slangen wel. Misschien omdat ik nooit een kinderboek las over een angstig slangenkind. Of een waarin een monsterlijk dier menselijke trekken krijgt.