Stemmen uit het verleden

Een van de drie verhaallijnen van Rouwrand speelt zich af in een klein boerendorp in Oost-Brabant, tussen 1900 en 1960. Terug in de tijd dus, voor een geloofwaardig geschreven verhaal. Afgelopen zomer bezocht ik al het Boerenbondsmuseum. Interessant, maar een idee van hoe mensen praten en wat hen drijft, vond ik er niet.

Gelukkig is er Anton Coolen. Iemand die over dit milieu schreef. Vroeger kende ik zijn naam van de Anton Coolenlaan in Eindhoven, bij de schaatsbaan en het voormalige zwemparadijs De Tongelreep. Mijn moeder, die tussen de boekenkasten woont, had meerdere van zijn boeken.

Ik zag ertegen op om romans te lezen uit de jaren dertig, over een boerendorp. Het leken mij trage verhalen waarin werkelijk niets gebeurt. Mijn voorgevoel klopte. En toch zijn ze opvallend leesbaar en onderhoudend. Dorp aan de rivier bevatte een schat aan informatie over het dagelijks leven. Zoals de scène waarin iemand thuis ligt opgebaard, de wake de hele nacht duurt, met veel bidden en de nodige koffie en borrels.

Niets wat ik zo snel in het museum vond.