Stofvangers

Drie jaar geleden kocht ik in Oostenrijk, voor al mijn toekomstige afdalingen, een skihelm en een bril. In de winkel paste ik eindeloos helmen en legde ik in mijn beste Duits uit wat ik precies zocht. Iets waardoor ik niet op Annie de Rooij lijk stond bovenaan mijn wensenlijst. Bovendien moest de skibril zonder knellen over mijn gewone bril passen. Ik geloof dat M al zo’n beetje richting de uitgang liep, toen ik de perfecte helm-brilcombinatie vond. Na die vakantie heb ik nooit meer geskied. De helm ligt op een plek waar ik hem zo weinig mogelijk zie. Hij is het bewijs van ideeën die blijven liggen.

Met notitieboekjes gebeurt hetzelfde. In de winkel ben ik meteen verliefd. Elk nieuw project krijgt een nieuw boekje. Soms koop ik er een als cadeau voor een spannend gesprek. In de NS-upcyclewinkel zocht ik zeker tien minuten naar een boekje met het station waar ik jarenlang uitstapte. Meestal is alleen de eerste pagina beschreven en soms zelfs dat niet. Ook deze blog schreef ik op mijn telefoon.