Volledige vergunning

Dorus, een hoofdpersonage uit Rouwrand, heeft een boerderij met café. De inspiratie voor Dorus is mijn opa Martien, die ooit een kroeg dreef naast zijn boerenbedrijf.

Ik ben gefascineerd door die combinatie. Melk je eerst de koeien en tap je daarna het bier? Is het café gesloten tijdens de oogst? En waarom wil je boer én kastelein zijn? Mij lijkt het vooral druk, maar Dorus vindt de gasten gezellig en kan het geld goed gebruiken.

In het boek heeft hij een bruin café. Zo’n schemerige huiskamer vol donkere houten tafels en stoelen, waar iedereen met elkaar geheimen deelt en na een paar glazen pils en jenever problemen kleiner lijken. Een plek waar je tot sluitingstijd schuilt voor het echte leven, daarna moet je onherroepelijk terug.

Voor de juiste sfeer kan ik natuurlijk zo’n kroeg induiken, maar het is ook echt iets voor mij om erover te lezen. Aan mijn opa kan ik het niet meer vragen, mijn verbeelding moet verder het werk doen.